Jump to content


(TIAOMHOUSE3)บ้านคนรักติ๊นาออม คู่ผีเสื้อปีกบาง จากหนัง "yes or no"


69646 replies to this topic

#9061 wanwi

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 1,610 posts
  • Gender:Female
  • Location:BKK

Posted 15 January 2013 - 08:18 PM

View Postgutt, on 15 January 2013 - 07:45 PM, said:

กัสป๊าวววว หุ หุ หุ เหอ เหอ เหอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ว๊ะฮ่าฮ่าฮ่า
(เพื่อน)ที่รักลืมเก๊าไปแล้ว โฮกๆ T_T

View PostPhutorn, on 15 January 2013 - 07:45 PM, said:

มาเค้า ปลอบใจให้นะ

View Postgutt, on 15 January 2013 - 07:50 PM, said:

คุณมนช่างอ่อนโยน ใจดี งี๊ดๆ
(เหลียวซ้ายแลขวา)ชิ ตะเองก็พอกันแหละพอเห็นคุณสนไม่อยู่เลยกล้ามาปลอบเก๊าใช่ม๊า

View PostPhutorn, on 15 January 2013 - 07:52 PM, said:

5555 เค้า เป็นคนอ่อนโยน สงสาร เห็นใจ ดูแลได้ สนไม่ว่าหรอก อิอิ (น่านพอเค้าไม่อยู่ เจ้่่าชู้เชียวนะ)

กัสจังกับมน นี่ยังไงๆแล้วน่ะ
แมวไม่อยู่หนูร่าเริง :im19: :im19:

#9062 alohaa

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 4,122 posts

Posted 15 January 2013 - 08:18 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^..... .....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. ....... “ฮ้าวววว” เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก...... “แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)” เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........ พาย : “สวัสดีค่า...” ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....” มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ....... พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน” หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง.... “เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”...... พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว)....... พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย” นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ....... ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ" เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง...... พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ” หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา.......... ....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว)....... ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก......... ...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว....... “พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง” คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........ “ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ” น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ..... “มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที” ....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............ ...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด “ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ” ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ... “ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว” นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ...... “ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ” คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ...................... Posted Image'รักคนอ่าน...^___^


รักคนแต่ง :im6: :im6:


#9063 Phutorn

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 5,950 posts
  • Gender:Not Telling

Posted 15 January 2013 - 08:19 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^
ขอบคุณค่ะ โลมา Posted Image

#9064 pjj

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 1,915 posts
  • Gender:Not Telling

Posted 15 January 2013 - 08:19 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^
ขอบคุณค่ะ โลมา ^^
หวานๆๆๆๆ รักโลมาเหมือนกันค่ะ :b09:

#9065 gutt

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 5,842 posts
  • Gender:Female

Posted 15 January 2013 - 08:20 PM

View Postsodafire2012, on 15 January 2013 - 08:03 PM, said:

ยังไม่ได้ระบุตัวเองนะแต่เห็นแสบถ่ายคู่กับผู้หญิงอื่นก็ห่วงแทนตัวเล็ก
ถ้าตัวเล็กถ่ายคู่กับผู้ชายอื่นก็ห่วงแทนไอ้แสบ ก็เลยยังงงอยู่ว่าจะสปีชี่ไหนดี
ทั้งสองสปีชี่มันมีอะไรให้น่าคิดทั้งสองอย่างเลย
5555 อย่าลืมซิแสบเป็นผู้หญิงหวานนะ เพื่อนผู้หญิงเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
นึกดูคณะอะไร ม.อะไร ผู้หญิงหน้าตาดี น่ารักเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
เราห่วงเขาได้ แต่เราไปกังวลแทนเขาไม่ได้
น้องเขามีสิทธิเลือก ถ้าเขาจะเลือกใครซักคนก็เป็นสิทธิของเขา
หากเราห่วงเขาจริงก็เคารพในการใช้สิทธิเขา และคอยเฝ้าดูเป็นกำลังใจให้ดีกว่า แค่ดูๆลุ้นๆให้พอกรุบกริบ

ม่ะ....เข้าเรื่องเรากัน ตกลงตะเองเป็นคี่จิ้นเก๊านะ จะค่อยๆช่วยกันพิสูจน์
โอเค....ฝ่ายระเบียนคะ ช่วยลงคี่จิ้นให้เก๊าหน่อย

#9066 Aehnaja

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 3,773 posts

Posted 15 January 2013 - 08:20 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^

รักโลมา :im6:

หวานสวดสวดเลย :im6: :im6: :im6: :b09:

ขอบคุณค่ะพี่บุญโล

#9067 Phutorn

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 5,950 posts
  • Gender:Not Telling

Posted 15 January 2013 - 08:20 PM

View Postwanwi, on 15 January 2013 - 08:18 PM, said:

กัสจังกับมน นี่ยังไงๆแล้วน่ะ
แมวไม่อยู่หนูร่าเริง :im19: :im19:
แนนค่ะ คงไม่ใ่ช่แมวแล้วละ เสือเลยนะ คนนั้น

#9068 wanwi

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 1,610 posts
  • Gender:Female
  • Location:BKK

Posted 15 January 2013 - 08:20 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^

รักคนเขียนโด้ยคน คือแบบว่าอ่านแล้วทั้งอมยิ้มทั้งขำ
แต่ชอบมากกกกก

#9069 charlinee

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 1,672 posts

Posted 15 January 2013 - 08:20 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^
ขอบคุณนะคะโลมา

#9070 khunoil cm

    Member

  • Members
  • PipPip
  • 289 posts

Posted 15 January 2013 - 08:21 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^
เค้าชอบแบบเน้ อร้ายยยยยยยยย แฮ่ๆๆๆ ป๋าาาาาาาาขาาาาาาาาาาาาาาาา :im6: :im6: :im6:

#9071 Phutorn

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 5,950 posts
  • Gender:Not Telling

Posted 15 January 2013 - 08:22 PM

View Postgutt, on 15 January 2013 - 08:20 PM, said:

5555 อย่าลืมซิแสบเป็นผู้หญิงหวานนะ เพื่อนผู้หญิงเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
นึกดูคณะอะไร ม.อะไร ผู้หญิงหน้าตาดี น่ารักเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
เราห่วงเขาได้ แต่เราไปกังวลแทนเขาไม่ได้
น้องเขามีสิทธิเลือก ถ้าเขาจะเลือกใครซักคนก็เป็นสิทธิของเขา
หากเราห่วงเขาจริงก็เคารพในการใช้สิทธิเขา และคอยเฝ้าดูเป็นกำลังใจให้ดีกว่า แค่ดูๆลุ้นๆให้พอกรุบกริบ

ม่ะ....เข้าเรื่องเรากัน ตกลงตะเองเป็นคี่จิ้นเก๊านะ จะค่อยๆช่วยกันพิสูจน์
โอเค....ฝ่ายระเบียนคะ ช่วยลงคี่จิ้นให้เก๊าหน่อย
:im19: :im19: :im19: ตรงประเด็นมาก กัสจัง

#9072 wanwi

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 1,610 posts
  • Gender:Female
  • Location:BKK

Posted 15 January 2013 - 08:23 PM

View PostPhutorn, on 15 January 2013 - 08:20 PM, said:

แนนค่ะ คงไม่ใ่ช่แมวแล้วละ เสือเลยนะ คนนั้น

เดี๋ยวเค้าจาฟ้องเดอะสน 555 คี่จิ้น

#9073 lookyee01

    Member

  • Members
  • PipPip
  • 168 posts

Posted 15 January 2013 - 08:23 PM

View Postlomanoi, on 15 January 2013 - 08:10 PM, said:

โลมารามา เปิดวิกแว้ววววว....ตามคำขอ....จิ้น "มนต์รัก butterfly" by (ตามใจ) โลมา........ก็โลมาเป็นปลาทะเลนี่เน๊าะ...ก็ต้องออกทะเลบ้างไรบ้าง..ตามสมควรแก่จิตจิ้นของนู๋โล......^__^.....

.....บ่ายวันหนึ่ง...ณ ออฟฟิสของบริษัท Dolphin Prinsess. .....ผีเสื้อหญิงพายนั่งทำงาน...ยามบ่ายเช่นนี้....ให้รู้สึกง่วงจัง...หญิงนั่งตาปรือ...และก็สะบัดอาการง่วงโดยการสะบัดหน้าน้อยๆ..ให้ความง่วงจากไป...แต่ง่วงนั้น...หาได้อยากจากคนสวยไปไม่..ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมอย่างต่อเนื่องเกาะแน่นหนึบอยู่กับนางเอกไม่ห่าง...คนน่ารักอ่ะ.แม้แต่ความง่วงก็ยังอยากอยู่ใกล้.......น้องนางเอกของเราก็หาได้ยอมแพ้ไม่..หญิงต่อสู้กับความง่วงสุดฤทธ์...แต่ปากนี่สิ.....มันกลั้นไม่ไหว.. .......
“ฮ้าวววว”
เสียงนางเอกหาว...หาวยังน่ารักเลยอ่ะ...ไม่อยากจะบอก......
“แค้น ยู ฟีล เด้อ เลิฟ ทู ไนท์(ทู้นาย)”
เสียงเรียกเข้าของน้องนางเอกดังค่ะ.....นางเอกมองเครื่องมือสื่อสาร...ตาวาวนิดๆเมื่อเห็นชื่อคนโทรมา...ชื่อที่เมมว่า...”ป๋าของนู๋”........
พาย : “สวัสดีค่า...”
ป๋า : “สวัสดีจ้ะคนสวยของป๋า...ป๋าคิดถึงนู๋ใจจะขาดรอนๆอยู่แล้วนะทูนหัว..คิดถึง..คิดถึง...เมื่อไหร่ที่นู๋จะว่างมีเวลาให้ป๋าบ้าง...ป๋าคิดถึงกลิ่นหอมๆ...คิดถึงอย่างนั้นคิดถึงอย่างนี้..อยากกอด..อยากนั่น..อยากนี่...อยากนู่น.....”
มุขเก่าๆที่โลมาเคยเล่นแล้ว...แต่อยากเล่นอีก..เพราะโลมาชื่นชอบบุคลิกพระเอกหื่น.เป็นพิเศษ.......
พาย : “ป๋าคะ....ป๋าหื่นนะคะ..อายคนบ้านไร่และแขกที่มาแอบซุ่มหน่อยนึง...คิดถึงก็มาหาสิคะ...นั่งทำงานตัวขดอยู่เนี่ย...กลัวว่าพอเห็นยายเพิ้งนั่งทำงานหมดสภาพจะรีบวิ่งหนีไม่ทัน”
หญิงพายคุยโทรศัพท์กับป๋าหน้าระรื่น ชื่นมื่นซะเหลือเกิน......เมื่อตะกี้เธอยังนั่งง่วงอยู่เลยนะหญิง....
“เย็นนี้ให้เกียติป๋าเลี้ยงข้าวหนูมื้อนึงจะได้มั๊ยจ๊ะที่รัก...ป๋าเหงา...ช่วยปลดปล่อยความคิดถึงที่มีต่อหนู..โดยการให้ป๋าเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี...นึกว่าสงสารป๋านะ....ความคิดถึงมันทรมานรู้มั๊ยทูนหัว”......
พี่โลเห็นด้วยกับป๋า..ความคิดถึงจะมลายหายไป..เมื่อได้เห็นดวงหน้าของคนที่เฝ้าคนึงหา....แม้แค่แว่บเดียวของนาทีก็ตาม.....(ฮิ้วววว).......
พาย : “ก็อยู่ห่างกันตั้งไกล...ช่วงนี้งานที่บริษัทรุมทุกวัน...ไม่มีเวลาว่างเลย”
นางเอกพูดเสียงเบากับปลายสาย...น้ำเสียงเหงาๆ.......
ป๋า : “ตอนนี้อยู่ที่กรุงเทพฯแล้ว...เย็นนี้พอจะมีเวลาดินเนอร์กันสักครู่มั๊ย..เดี๋ยวไปรับ"
เสียงป๋าก็เหงา..แต่อบอุ่นจัง......
พาย : “ได้ค่ะ...พายก็คิดถึงนะคะ.....เจอกันค่ะ”
หนูของป๋า...ป๋าของหนู.....คิดภาพตามนะ.......ป๋าขา..........
....ค่ำแล้วในฤดูหนาว....ผีเสื้อหญิงพายนั่งรอป๋าที่จุดนัดพบ....รอที่จะไปดินเนอร์ตามคำชักชวนของผู้เป็นป๋า..ผู้ที่ซึ่งขณะนี้ในหัวใจเต็มไปด้วยคำว่าคิดฮอด..*คิดฮอด=คิดถึง.........(จะแปลทำไมเค้ารู้กันหมดแล้ว).......
ตะวันเพิ่งลับขอบฟ้า....แสงไฟยามค่ำคืนเริ่มทอแสง........ที่บริเวณหน้าอาคารสูง....หญิงพายนั่งที่โต๊ะตัวเล็ก..น่ารักหน้าตึก....สายตาคอยแลหาอะไรสักอย่าง...แต่ใบหน้าก็ยังยิ้มน้อยๆ......เพียงครู่...รถคันหนึ่งแสนคุ้นตาแล่นเข้ามา..เลี้ยวตรงหน้า..และเลยไปจอดสนิท..ไม่ห่างคนนั่งมากนัก.........
...ประตูรถเปิด...ใครคนนึงก้าวขาลงมา...คนคนนี้..ที่แสนคุ้นตาและคุ้นใจของพายนัก.....กางเกงสีดำ..รองเท้า หุ้มข้อเข้ากับกางเกง....เสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว ที่พายเป็นคนเลือกซื้อให้และชายเสื้อก็ถูกเก็บมิดชิด.....ดูดีเหมาะกับเค้าจัง....วันนี้ดูเนี๊ยบจังพายยิ้ม..ปกติเค้าคนนี้จะไม่ค่อยยอมใส่เสื้อที่พายหาซื้อให้.....นาฬิกาที่ข้อมือขวาเรือนนั้น..พายก็ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว....อืมมมม..แต่ผมเริ่มยาวแล้วนะ....ปกติผมยาวนิดก็จะบอกให้พายเล็มออกให้แล้ว...แต่นี่ผมก็ยาวพอสมควรไม่เห็นบอกให้ตัดให้...ไว้ยาวบ้างก็ดี..ตัดสั้นทำไมนัก....พายคิด......ไม่นานคนเดินออกมาจากรถที่เพิ่งจอดก็ส่งยิ้มพิมพ์ใจให้คนนั่งรอ....รอยยิ้มนี้ที่พายประทับใจตั้งแต่วันแรก.ที่เจอกัน.....ไม่เจอกันตั้งหลายวัน...หน้าตาดีขึ้นตั้งเยอะนะเนี่ย.....แฟนใครหว่า....พายคิดแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว.......
“พาย...รอนานมั๊ย...คิดถึงจัง”
คนเดินมาจากรถทักทายคนที่ยังนั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม.....แล้วเอื้อมมือมาเพื่อจับมือน้อย..ถ่ายทอดความคิดถึงให้แก่กัน........
“ไม่นานเลย..เพิ่งลงมา..รอไม่ถึงสิบนาทีเลย..วันนี้แต่งตัวเนี๊ยบซะขนาดนี้..มีเดทกับใครจ๊ะ”
น้องนางเอกเอียงคอถามล้อๆ......น่ารักอีกละ.....
“มีนัดดินเนอร์กับ....คนพิเศษ...ที่สุดในหัวใจ...คือคนที่อยากอยู่ข้างๆกายตลอดเวลา...คือคนที่ถวิลหาทุกนาที”
....เอาซี้................คิดนานมั๊ยโลมา............
...ยัง..ยังไม่พอต่ออีกนิด
“ถ้าจะกรุณาคนมาไกล...ก็ได้โปรดกับดินเนอร์ด้วยกันสักมื้อเถอะนะ”
ถ้าไม่เกรงใจลานจอดรถผู้กินกับจะสั่งให้พระเอกคุกเข่าแหละ......แต่แค่มือกระชับจับใว้...ให้รู้ว่าใจถึงใจก็น่าจะพอ...เน๊าะ...
“ถ้าไม่อายเค้า..ว่าเดินควงยัยเพิ้งผมกระเซิงเพิ่งเลิกงานมา..ก็ไปค่ะ...เริ่มหิวแล้ว”
นางเอกลุกขึ้นกระชับมือแน่นกับคนรัก..เดินจูงมือกันมาเพื่อขึ้นรถ......
“ก็คิมรักของคิมแบบนี้อ่ะ....คิมรักยัยเพิ้งบ้างาน...ก็เลยต้องอดทนคิดถึง...รู้มั๊ย..บางทีนี่มันก็เป็นข้อพิสูจน์อะไรได้บางอย่างเหมือนกันนะพาย....ยามห่างกันความคิดถึงมีค่าเสมอเลย..คิมคิดถึงพายทุกวัน...นั่นเพราะฉันรักเธอ คิมรักพายนะ”
คนตัวสูงพูดกับคนตัวเล็กขณะเดินจูงมือกันเดินมาที่รถ......รอยยิ้มฉาบฉายบนใบหน้า...บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุข....เวลานี้..ดั่งเหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินว่อนโอบล้อมคู่รักผีเสื้อใว้..เพื่อเป็นพยานรักของสองเรา....บินเถอะผีเสื้อเอย...บินไปด้วยกันตามใจปรารถนา....ปีกบางๆจะพยุงให้ความรักล่องลอยไปด้วยกัน...ไกลเท่าที่หัวใจของทั้งคู่ต้องการกันตลอดเวลา....ตราบเท่าที่ใจยังใฝ่หากันและกันอยู่เสมอ......................

Posted Image'รักคนอ่าน...^___^
ชู็ดดดด....หยอดม๊ากมากค่ะคุนโล รักคนแต่ง......

#9074 Aehnaja

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 3,773 posts

Posted 15 January 2013 - 08:24 PM

View Postgutt, on 15 January 2013 - 08:20 PM, said:

5555 อย่าลืมซิแสบเป็นผู้หญิงหวานนะ เพื่อนผู้หญิงเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
นึกดูคณะอะไร ม.อะไร ผู้หญิงหน้าตาดี น่ารักเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
เราห่วงเขาได้ แต่เราไปกังวลแทนเขาไม่ได้
น้องเขามีสิทธิเลือก ถ้าเขาจะเลือกใครซักคนก็เป็นสิทธิของเขา
หากเราห่วงเขาจริงก็เคารพในการใช้สิทธิเขา และคอยเฝ้าดูเป็นกำลังใจให้ดีกว่า แค่ดูๆลุ้นๆให้พอกรุบกริบ

ม่ะ....เข้าเรื่องเรากัน ตกลงตะเองเป็นคี่จิ้นเก๊านะ จะค่อยๆช่วยกันพิสูจน์
โอเค....ฝ่ายระเบียนคะ ช่วยลงคี่จิ้นให้เก๊าหน่อย

ร่ายมาซะยาวเลยนะกัสจัง มาแสดงเจตจำนงค์เอาตอนท้าย :im19: :im19: :im19:

#9075 alohaa

    Advanced Member

  • Members
  • PipPipPip
  • 4,122 posts

Posted 15 January 2013 - 08:25 PM

View Postgutt, on 15 January 2013 - 08:20 PM, said:

5555 อย่าลืมซิแสบเป็นผู้หญิงหวานนะ เพื่อนผู้หญิงเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
นึกดูคณะอะไร ม.อะไร ผู้หญิงหน้าตาดี น่ารักเยอะเป็นเรื่องธรรมดา
เราห่วงเขาได้ แต่เราไปกังวลแทนเขาไม่ได้
น้องเขามีสิทธิเลือก ถ้าเขาจะเลือกใครซักคนก็เป็นสิทธิของเขา
หากเราห่วงเขาจริงก็เคารพในการใช้สิทธิเขา และคอยเฝ้าดูเป็นกำลังใจให้ดีกว่า แค่ดูๆลุ้นๆให้พอกรุบกริบ

ม่ะ....เข้าเรื่องเรากัน ตกลงตะเองเป็นคี่จิ้นเก๊านะ จะค่อยๆช่วยกันพิสูจน์
โอเค....ฝ่ายระเบียนคะ ช่วยลงคี่จิ้นให้เก๊าหน่อย


มัดมือชกนี่นาากัส :im19: :im19: :im19:





2 user(s) are reading this topic

0 members, 2 guests, 0 anonymous users